Onlarla Uğraşmak Bile İstemiyorum

Bugünlerde başımdan geçen olayları anlatmak istedim.Hani genel olarak sınıfta sevilmeyen bir kaç kişi olur ya bizim sınıftada onlardan  kişi var nefret ediyorum .Ve okulun başından beri sevdiğim çocuğun peşinde kuyruk gibi dolanıyorlar buda beni sinir ediyor.Bu salaklar tahtaya benim sevdiğim çocuğu adını başka kızlarla yazdılar işte kapak falan yazdılar ben rahat dururmuyum bende yazdım.Sonrada gidip kızlara hesap sordum çıkışta konuşucağız dedim bu mallar derste artislendiler çıkıştada konuşucak birşey yok dediler ve resmen kaçtılar.Bende bir anlık cesaretle bu olanların hepsini sınıf ögretmenimize anlattım bunu neden yaptığımı bilmiyorum ama sınıf ögretmenimize çok güveniyorum.Ögretmenimde bana hak verdi ve  konuş dedi gelseler konuşucağım ama gelmiyorlar ki ne kadar sinir bir durum.Aslında salaklık bende çocuk beni tanımıyorken ben gidip onun için kavga ediyorum.
Ben ne yapacağımı bilmiyorum onunla tanışmaya bile cesaret edemiyorum.Her geçen gün ona olan sevgim kendime olan kızğınlığım artıyor kendime kızıyorum çünkü onsuz yapamıyorum..
Her neyse morelim bozuk ya öyle işte...

Onu Çok Özledim

Beklemek gelmeyeceğini bilmek yada gelemeyeceğini.
Bir insana kardeşim demek onunla hayatını paylaşmak güzeldir ama eğer kardeşim dediğin kişi bir anda gelmemek üzere giderse çok koyar.Ben yaşadım bunu o öldü dediler inanmadım yada inanmak istemedim.Kardeşimin beni bir anda bırakabileceğine inanmadım.Onun beyaz bir kefene koyup üstüne kara toprak atacaklarına inanmadım.Ama gerçekmiş tam 41 gün oldu o gideli onu tam 41 gündür görmüyorum onunla gülmüyorum onun ağlamıyorum onunla hayatımı paylaşamıyorum..
Geri gelse diyorum gelse herşey şaka olsa yada berbat bir kabus ama gelmiyor.Geride biz kaldık onu özleyen ailesi arkadaşları bizi geride bıraktı hepimizde önce yerini aldı ve bizi bekliyor.
Onunla saatlerce gülüp eğlenirdim o anlatırdı ben dinlerdim gezerdik tozardık hep yanımda olucakmış gibi.
Şu dünyada kaç kişiye gerçekten dostum deyip güvenebilirsin ki benim için sadece 4 kişi vardı biride oydu ama artık o yok.
Tek bir kurşun onun hayatına,umutlarına,hayallerinde herşeye son verdi.
O 12 Ocak tarihi hiç gelmeseydi keşke ben onu tabutun içinde görmeseydim o olay hiç yaşanmasaydı o şimdi hayatta olsaydı yanımızda olsaydı.Ondan sonra bir sürü "keşke" demeseydim.
O gittiğinden beri her cümlem keşke ile başlıyor..
Keşke o ölmeseydi
Keşke onu görebilsem
Keşke böyle bir son olmasaydı
Keşke Keşke Keşke....
Keşke geri gelsen kardeşim seni gerçekten çok özledim bu özleme dayanmak zor
Seni unutmayacağım bedenin yanımda değil belki ama kalbimde en güzel yerde olduğunu bilmek bana yetiyor.
Seni çok seviyorum kardeşim
S.E.E
12.01.2012