İsyanlarda Gibiyim

Artık sınavlar paşlasın diye isyan eden ben şimdi pişmanım.Yaklaşım 4 saat coğrafya çalıştım 5 sayfa yazı yazdım ve hala sözlüye çalışmadım ve dil anlatım ödevini yapmadım.Sanırım çok çabuk sıkılan biriyim ve bu günlerde fazla gergin oluduğumu fark ettim.En ufak bir şeye sinirlenip bağırıyorum belki sınav dönemi geldi diye belkide çok sıkıldığım için.Bugün az daha annemin kalbini kırıcaktım uyanınca biraz ters davrandım ve bagırdım.Tabiki çok pişman oldum ve annem üzmek isteyeceğim son kişi her zaman.Ama öglen oturup sohbet edince aramızda bir kırgınlık olmadığını anladım zaten o bana kıyamaz ki.İyiki benimle biricik annem onu çok seviyorum.Sınavlar yüzünden sosyal hayatım biticek ama pek sosyal yaşantımda yok gibi birşey karışık bir durum pek dışarı çıkmam yada çıkıcak birilerini bulamam falan.Bide günlerde büyük bir ihtimalle grip olucağım çünkü sınav dönemi grip olmak zorundaymışım gibi her zaman grip oluyorum psikolojik sanırım.Bu haftalar benim için zor geçicek öyle işte..

Hayatımın En Berbat Günü Sayılır

Bugün tam bir rezaletti.Bahsetmiştim doğum günü kutlaması yapıcaktık ve veli toplantısı vardı.Dogum günü için okula gittik sınıfımıza çıktık 2 müdür yardımcısı geldi piçler bir ton fırça çekti isimlerimizi aldı ve okuldan kovdu dışarıda zaten dışarıda kar yaşıyor bildiğiniz buz.Sonra sınıf ögretmenimiz geldi veli toplantısına kadar hiç bir yere gitmeyin dedi mecbureyetten bekledik  yaklaşık 15 kişi soguktan donduk.Sınıf öğretmenimiz ailelerimize baya bir şikayette etti bizleri evde annemde ders çalış biraz diye söylendi ama haklı işte.Pazartesi günü bize ceza vericekler büyük bir ihtimalle tüm okulu temizleyeceğiz zaten bir suçumuz yokken ceza yedik bir ton fırça yedik yağmurun altında donduk. Bir daha doğum gününe falan gitmem kutlamamda resmen nefret ettim.Bide bizim sınıfımızı dağıtıcaklarmış diye bir söylenti var herkesi bir sınıfa koyucaklarmış umarım böyle birşey yapmazlar sınıfımı çok seviyorum.
Anlayacağınız çok berbat durumdayım hala üşüyorum yorgunum uykum var...

Benim Deli Sınıfım

Bugün sınıfımı anlatıcağım.Okulun en yaramaz bir o kadarda başarılı sınıfı.Sınıfımı gerçekten çok seviyorum arkadaşlarım falan çok iyiler birbirimize ıgerçekten bağlıyız .Ama hiç bir ögretmenimiz bizden memnun deli her gün sınıf ögretmenimiz gelip bir daha sizden şikayet duymayacağım diyor ama hiç birşey değişmiyor.Artık okulda dayanamadı cumartesi bizim sınıfa özel toplantı yapıcaklar ve sınıftaki çoğu arkadaşımın ailesi arkadaşlarımı sınıftan alıcaklar egitim hayatları sona ericek.Bu gerçekten kötü çok özleyeceğim onları.Sınıfımızda her türlü deliyi bulmak mümkün herkes kendi havasında.Ve bugünlerde sınıfta doğum günü partisi heyecanı var cumartesi toplantıdan önce okulda ufak bir kutlama yapıcağız başkan yardımcımızın doğum günü hediye işleri ile falan uğraşıyoruz kaç gündür zaten o partiden sonra eve gidince sonumuz nolucak merak ediyorum.Umarım sınıf tam kadro devam eder kimse okulu bırakmaz.Benden şikayetçi olucak hocaları az çok tahmin ediyorum Matematik hocası ve edebiyat hocası ben herşeyi anneme söyledim zaten benim açımdan pek sorun yok.Daha anlatırdımda uzun olmasın dedim böyle işte...

Onlarla Uğraşmak Bile İstemiyorum

Bugünlerde başımdan geçen olayları anlatmak istedim.Hani genel olarak sınıfta sevilmeyen bir kaç kişi olur ya bizim sınıftada onlardan  kişi var nefret ediyorum .Ve okulun başından beri sevdiğim çocuğun peşinde kuyruk gibi dolanıyorlar buda beni sinir ediyor.Bu salaklar tahtaya benim sevdiğim çocuğu adını başka kızlarla yazdılar işte kapak falan yazdılar ben rahat dururmuyum bende yazdım.Sonrada gidip kızlara hesap sordum çıkışta konuşucağız dedim bu mallar derste artislendiler çıkıştada konuşucak birşey yok dediler ve resmen kaçtılar.Bende bir anlık cesaretle bu olanların hepsini sınıf ögretmenimize anlattım bunu neden yaptığımı bilmiyorum ama sınıf ögretmenimize çok güveniyorum.Ögretmenimde bana hak verdi ve  konuş dedi gelseler konuşucağım ama gelmiyorlar ki ne kadar sinir bir durum.Aslında salaklık bende çocuk beni tanımıyorken ben gidip onun için kavga ediyorum.
Ben ne yapacağımı bilmiyorum onunla tanışmaya bile cesaret edemiyorum.Her geçen gün ona olan sevgim kendime olan kızğınlığım artıyor kendime kızıyorum çünkü onsuz yapamıyorum..
Her neyse morelim bozuk ya öyle işte...

Onu Çok Özledim

Beklemek gelmeyeceğini bilmek yada gelemeyeceğini.
Bir insana kardeşim demek onunla hayatını paylaşmak güzeldir ama eğer kardeşim dediğin kişi bir anda gelmemek üzere giderse çok koyar.Ben yaşadım bunu o öldü dediler inanmadım yada inanmak istemedim.Kardeşimin beni bir anda bırakabileceğine inanmadım.Onun beyaz bir kefene koyup üstüne kara toprak atacaklarına inanmadım.Ama gerçekmiş tam 41 gün oldu o gideli onu tam 41 gündür görmüyorum onunla gülmüyorum onun ağlamıyorum onunla hayatımı paylaşamıyorum..
Geri gelse diyorum gelse herşey şaka olsa yada berbat bir kabus ama gelmiyor.Geride biz kaldık onu özleyen ailesi arkadaşları bizi geride bıraktı hepimizde önce yerini aldı ve bizi bekliyor.
Onunla saatlerce gülüp eğlenirdim o anlatırdı ben dinlerdim gezerdik tozardık hep yanımda olucakmış gibi.
Şu dünyada kaç kişiye gerçekten dostum deyip güvenebilirsin ki benim için sadece 4 kişi vardı biride oydu ama artık o yok.
Tek bir kurşun onun hayatına,umutlarına,hayallerinde herşeye son verdi.
O 12 Ocak tarihi hiç gelmeseydi keşke ben onu tabutun içinde görmeseydim o olay hiç yaşanmasaydı o şimdi hayatta olsaydı yanımızda olsaydı.Ondan sonra bir sürü "keşke" demeseydim.
O gittiğinden beri her cümlem keşke ile başlıyor..
Keşke o ölmeseydi
Keşke onu görebilsem
Keşke böyle bir son olmasaydı
Keşke Keşke Keşke....
Keşke geri gelsen kardeşim seni gerçekten çok özledim bu özleme dayanmak zor
Seni unutmayacağım bedenin yanımda değil belki ama kalbimde en güzel yerde olduğunu bilmek bana yetiyor.
Seni çok seviyorum kardeşim
S.E.E
12.01.2012